DZIAŁY

Epopeja Polaków, pamięć o czasach świetności

Pan Tadeusz

Pan Tadeusz określany jest mianem epopei narodowej, zaś jego twórca Adam Mickiewicz, okrzyknięty został wieszczem narodowym. Utwór ten zaczyna się od słynnej inwokacji, która nie jeden Polak zna na pamięć. W inwokacji, narrator zwraca się na początku do Litwy, swej ojczyzny, z której pochodził, gdzie spędził dzieciństwo. Zwraca się również do Matki Boskiej, z prośbą o opiekę oraz "powrócenie na ojczyzny łono", jak sam Mickiewicz to określa. Zaczyna również opisywać piękną przyrodę, dokładnie z szczegółami, opowiada jak wyglądała. Później postanawia scharakteryzować wygląd polskiego dworku szlacheckiego. Po inwokacji, która jest wstępem do utworu, zaczyna się akcja. Mianowicie powieść ta rozpoczyna się przyjazdem Tadeusza Soplicy, po dziesięcioletniej nie obecności w dworku. Chłopiec kształcić się w jednych z najlepszych szkół, po zakończeniu edukacji, postanowił wrócić do domu. Po przyjeździe obchodzi dokładnie cały dworek, przypomina sobie wygląd pokojów z przed lat. W końcu trafia do swojego pokoju, gdzie szybko dostrzega, iż zamieszkuje go młoda dziewczyna. Tadeusz po krótkim czasie spostrzegł młodą dziewczynę, w halce, która bawiła się w ogrodzie. Dziewczę widząc przystojnego młodzieńca, zawstydziło się i uciekło, nie zwracając uwagi na przeprosiny, oraz zmieszanie Tadeusza. Tytułowy bohater jest serdecznie witany w rodzimym domu, wszyscy cieszą się z jego przyjazdu. Stryj Tadeusza, chce poszukać dla niego żony, na co nasz bohater nie pozostaje obojętny.

www.zdrowecialo.pl - odbitki