DZIAŁY

Opis dwunastej księgi Pana Tadeusza

Pan Tadeusz

Dwunasta księga Pana Tadeusza nosi nazwę Kochajmy Się. Bardzo mi się podoba, dlatego chcę chociaż trochę o niej opowiedzieć. Księga ta zaczyna się od opisania obowiązków marszałka dworu, którym był Wojski. Dbał on o to by gościom nic się nie stałoby w żadne sposób nie czuli się gorzej. Jednym z jego obowiązków, jest między innymi rozsadzanie gości przy stole. W tym czasie według starego zwyczaju, Tadeusz u Zosia usługują włościanom, dla których zostały zastawione stoły przed dworkiem. Na dworze wszyscy goście zachwycają się wspaniałą zastawą obiadową Wojskiego. Pytają także jakie ona sceny przedstawia. Wojski czuje się zobowiązany opowiedzieć historię polskich sejmików, ponieważ zastawa ukazuje ich historię. Po skończonej opowieści, ludzie zabierają się do pracy, wspaniały serwis zostaje użyty do spożycia wykwintnych potraw, podanych z odpowiednim kunsztem, tak iż ludzie patrzyli na nie z zapartym tchem. Poukładano je na stole w taki sposób by ich kompozycje, były odzwierciedleniem, wszystkich pór roku. Zachwyciło to generała Dąbrowskiego, który pogratulował Wojskiemu olbrzymiego talentu. W trakcie posiłku przybywają kolejni goście, między innymi Sędzia, który przyprowadza Maćka Dobrzyńskiego, jest on nie zwykle rad, iż może on zobaczyć, najlepszych wodzów Polskich. Za chwile pojawia się Gerwazy z swoim scyzorykiem, wszyscy są zachwyceni jego rozmiarami. Przez cały czas, Maciek milczy, jednak gdy się odezwał skrytykował naiwną wiarę w pomoc Napoleona.

Biura Łódź - projekty domów drewnianych - Kamery cyfrowe - Daniela Świtalska - Efektywność osobista